تبليغاتX
ایران سربلند ایرانی سرفراز
ای دل اگر عاشقی در پی دلدار باش
 

 

 کسی که از حقیقت آگاهی ندارد نادان ، و آنکه از حقیقت آگاه است

 

ولی دانائی خود را انکار می کند، جنایت پیشه است .

+ نوشته شده در  هشتم آبان 1388ساعت 17:28  توسط نیما  | 


            دانش و تاريخ از يك سو   و  مذهب از دگر سو  ،


                دشمنان سوگند خورده ي يكديگرند .

+ نوشته شده در  بیست و چهارم مهر 1388ساعت 21:14  توسط نیما  | 

 

  آزادي بهترين شعري بود كه سرودم     عشق به رهاييست در تار وپودم

  من از شروع پاييز اسير رهايي عشقم

  تك درختي در بيابان در جستجوي هم نفسي

              عشق رهايي   عشق رهايي

  شايد مرگ شروع پرواز من باشه

  شايد مرگ سقوط پرواز من باشه

             عشق رهايي   عشق رهايي

  من خواهم رفت     ماندن جايز نيست

  اما رفتن من زدن به سرابيست

   بيرون سگ هاي وحشي در كمين گرفتن من

   آنجا كشتند و خوردند تنها هم نفس من

                عشق، عشق رهايي، رهايي     عشق رهايي،رهايي

   شايد مرگ شروع پرواز من باشه

   شايد مرگ سقوط پرواز من باشه

 

                                                                        رضا خليلي

 

 

+ نوشته شده در  هفدهم شهریور 1388ساعت 21:40  توسط نیما  | 

بانگاهي  تيز بين اين روزها به مردم و اوضاع كشورم دقيق شدم،متاسفانه مردم ايران چه

زود فراموش ميكنند كه چه بر آنها گذشته  .و در اين سالها چه آسان اعتبار و حيثيت خود را از

دست داده اند مخصوصا در بعد بين المللي كه نگاه خصمانه و بدبينانه ي مردم دنيا از روي ما

برداشته نمي شود.متاسفم براي دانشجوئي كه مي خواهد دنيا ايران را به اسم رئيس جمهورش بشناسند نه كوروش بزرگ و تخت جمشيد.                                                                   

متاسفم براي مردمي كه هنوز نمي دانند چرا انقلاب كرده اند؟نمي دانند كه انقلاب مي شود براي به دست اوردن چيزهائي كه نداري!! نه اينكه آن چيزهاي كوچك و بزرگي را هم كه داشتي از دست بدهي!!                                                                                                            

من به خودم اجازه نخواهم داد كه به كسي توصيه كنم راي بدهد يا نه ،ولي ياد بگيريد دموكراسي و اصلاح را از خود شروع كنيد.تحمل شنيدن صداي مخالف خود را داشته باشيد.

به رئيس جمهورتان بگوئيد آقاي محترم تخصص مهم تر از تعهد است!!در هزاره سوم نگذاريد مضحكه دست دنيا باشيم.در فلان وزارتخانه به آن آقاي معاون بي سواد بگوئيد سجاده ي

                             نمازش را از كنار ميزش جمع كند ، ريا كافي ست.     

حضرات مي گويند اين ملت تحمل تحريم و فشارهاي جهاني را دارند،سوال من اين است آيا كسي حق اعتراض راهم دارد؟هيچ كس تاب اين وضع مضحك و اسف انگيز اقتصادي را ندارد.

ساختن موشك هاي مختلف و امتحان كردن برد انها،اضافه كردن سانتريفوژ  و كلا پرونده ي هسته اي و موارد بي شمار و بي ارزش ديگر را چوب كرده و بر سر اين مردم مي كوبيد.

در قبالش ،كشاورزي نابود،كارخانه جات ورشكسته،واردات فله اي از چين به قيمت نابودي توليد داخل.                                                                                                     

پس شعار خودكفائي چه شد؟ما كه مصرف كننده ي صرف شديم.مردم ايران نمي خواهند آزادي  ودموكراسي از طريق حمله به خاكشان به آنها تحميل شود،پس از اين موهبت تكيه زدن بر سرير حكومت استفاده كرده و مردم ايران را سربلند كنيد.                                        

آقايان كانديداهاي رياست جمهوري اين خاك پاك و همه دارائيهايش براي همه ايرانيان است نه فقط براي مسلمانان ايراني.در اين كشور مردم با عقايد و مرام هاي مختلف زندگي مي كنند،پس به همه احترام بگذاريد و به ايراني بودن فكر كنيد نه مذهب و دين مردم.     

+ نوشته شده در  پانزدهم خرداد 1388ساعت 13:26  توسط نیما  | 

 

درود بر همه ایرانیان  آریا مهر

 

 نوروز کهن دیارمان فرا رسید ، عید فرخنده ای که چون نگینی

 درخشان در سرآغاز بهار، فصل شکوفائی می درخشد.

 چه بسیار دشمنانی که از گذشته تا به حال در تلاش برای از

بین بردن این نوروز باستانی کوشیده اند.

ولی ایرانیان ،تاجیک ها ،افغان ها،ترکمن ها در هر کجای

دنیا نوروز را گرامی و زنده نگاه داشتند.

 

     دوباره می سازمت وطن     اگر چه با خشت جان خویش

       ستون به سقف تو می زنم      اگر چه با استخوان خویش

+ نوشته شده در  سی ام اسفند 1387ساعت 22:33  توسط نیما  | 

 

 

                        وطن  نام تو  نام نامدارن

                       همه  فصل تو بادا نو بهاران

                          وطن سبزي، سفيدي، سرخ گوني

                               نباشد دشمنت  را جز زبوني

 

+ نوشته شده در  بیست و هشتم بهمن 1387ساعت 12:47  توسط نیما  | 

 

   تا نسوزم

    تا نسوزانم

  تا مبادا بی هوا خاموش ...

  پس چگونه

   بی امان روشن نگه دارم

   سالها این  پاره ی  آتش  را

    در کف دستم ؟

         تا بدانم همچنان هستم !

 

+ نوشته شده در  چهارم بهمن 1387ساعت 15:17  توسط نیما  | 

 

   می خوردن و  گرد  نیکوان گردیدن

                     به  ز آنکه بزرق  زاهدی ورزیدن

  گر عاشق و مست دوزخی خواهد بود

                پس روی بهشت کس نخواهد  دیدن

 

         -------------------------------------

 

     تا چند حدیث پنج  و چار ای ساقی

             مشکل چه یکی چه صد هزار ای ساقی

    خاکیم همه  چنگ  بساز  ای  ساقی

               بادیم  همه  باده  بیار  ای  ساقی

    

+ نوشته شده در  دوازدهم دی 1387ساعت 20:57  توسط نیما  | 

 

باز هم یلدا آمد ،شب چله ریشه در تاریخ چند هزار ساله این کهن

دیار دارد .  در این شب زیبا گرد هم نشستن و پای صحبت بزرگ

تر ها ،همراه با خوردن هندوانه و انار های می خوش و آجیل های

متنوع ،به قول دوستی ترانه سرا ،وای که چه حالی داره .

ولی در این شب بلند سال چه خانواده هائی که همسر یا فرزند در

کنار خود ندارند .

آنها به واسطه داشتن عقیده و مرام خود و آزادی خواهی در زندان

شب چله خود را سپری می کنند .  اهورای ایران زمین همه ی آنها

را نگاهبانی کند . به امید آزادی همه شما مردان و زنان آزاده ی

وطنم ایران .

 

   پاینده و جاوید ایران زمین

+ نوشته شده در  بیست و نهم آذر 1387ساعت 22:35  توسط نیما  | 

 

             دشت ها آلوده ست

              در لجنزار ، گل لاله نخواهد روئید

         در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید ؟

                فکر نان باید کرد

        و هوایی که در آن

           نفسی تازه کنیم

           گل گندم خوب است

             گل خوبی زیباست

     ای دریغا که همه مزرعه ی دلها را

         علف هرزه ی کین پوشانده ست

     هیچکس فکر نکرد

         که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست

    و همه مردم شهر

       بانگ برداشته اند

          که چرا سیمان نیست

  و کسی فکر نکرد

           که چرا ایمان نیست

      و زمانی شده است

         که به غیر از انسان

               هیچ چیز ارزان نیست !!

 

                                       ( حمید مصدق)

 

    پاینده و جاوید ایران زمین

 

+ نوشته شده در  پانزدهم آذر 1387ساعت 16:20  توسط نیما  | 

 

     تن  تو  كوه دماوند است

        با غرورش تا عرش

            دشنه ي دژخيمان نتواند هرگز،

               كاري افتد از پشت،

        تن تو دنيايي از چشم است.

            تن تو جنگل بيداري هاست.

    همچنان پا بر جا

            كه قيامت  ،ندارد قدرت

           خواب را خاك كند در چشمت.

   تن تو آن حرف ناياب است

             كز زبان يعقوب،

                     پسر جنگل عياري ها

  در مصاف نان و تيغه ي شمشير

                      ميان سبز

         خيمه مي بست براي شفق فرداها...

             تن تو يك شهر شمع آجين،

                   كه گل زخمش

                    نه كه شادي بخش دست آن همسايه است

      كه براي پسرش جشني بر پا دارد

        گل زخم تو

           ويرانگر اين شاديهاست...

   تن تو سلسله ي البرز است

         اولين برف سال

                بر دو كوه پلكت،

   خواب يك رود ويرانگر را مي بيند

                              در بهار هر سال

        دشنه ي دژخيمان نتواند هرگز

                             كاري افتد از پشت.

     تن تو

          دنيايي از چشم است...

 

                                         (  خسرو گلسرخي  )

 

     به اميد روزي كه وطن نغمه ي آزادي بخواند

        پاينده ايران  

       

 

+ نوشته شده در  دهم آذر 1387ساعت 20:50  توسط نیما  | 

 

درود به روان پاک داریوش فروهر ، که در راه وطن از هیچ کوششی  دریغ نکرد،تا

اخرین لحظه زندگی مبارزه با دیکتاتور در راس همه ی امور زندگیش بود.

درود بر پروانه فروهر(اسکندری)،شیر زن ایرانی که تا اخرین نفس در کنار همسرش که

سالها همسنگرش هم بود به مبارزه پرداخت .

درود بر شهیدان اهل قلم، مختاری و پوینده .

درود بر دکتر شاپور بختیار ،که به زعم خیلی از روشنفکران انقلاب با نخست وزیری او به

ثمر رسیده بود.

درود بر سعیدی سیرجانی،درود بر زهرا کاظمیِ،درود بر اکبر محمدی.

 

شهیدان راه آزادی قلم و عقیده ،جاوید باد یاد و خاطره ی همه شما ،خون شما می جوشد و

راهتان ادامه خواهد داشت.

 

                           زنده باد آزادی

                                   پاینده ایران

+ نوشته شده در  دوم آذر 1387ساعت 21:50  توسط نیما  | 

 

 هرگز از مرگ نهراسیده ام

 اگر چه دستانش از ابتذال شکننده تر بود.

  هراس من ، باری ، همه از مردن در سرزمینی ست

 که مزد گورکن

   از بهای آزادی آدمی

                 افزون باشد.

  جستن

    یافتن

     و آن گاه

   به اختیار برگزیدن

   و از خویشتن خویش بارویی پی افکندن

 

     اگر مرگ را از این همه، ارزشی بیش تر باشد

   حاشا حاشا که هرگز از مرگ هراسیده باشم.

 

                         احمد شاملو

 

 درود بر همه زندانیان سیاسی و عقیدتی

 زنده باد آزادی  

 

+ نوشته شده در  بیست و دوم آبان 1387ساعت 20:2  توسط نیما  | 

 

درود به همه دوستان خوبم که در این یک سال با من همراه بودند.

درود بر آرش ، یگانه دوست روزهای روشن و تاریکم که مرا

همواره ترغیب و تشویق کرد و همه روزهای آپ شدن وبلاگم را

دنبال کرد.

یک سال گذشت و من به نوعی معتاد و آلوده این خانه ی کوچکم

شدم . نوشتم و خواندم ،نظرات موافق و مخالف دادم و دریافت

کردم . پروردگار ایران زمین من را در ادامه کار یاری کند و وطنم

را از گزند خرافات و بلایا نگاهداری کند.

 

پاینده و جاوید ایران زمین

زنده باد آزادی

+ نوشته شده در  پانزدهم آبان 1387ساعت 19:38  توسط نیما  | 

 

      حرفِ من حرفِ خودم نيست        حرف خاكِ ،حرف ريشه س

 

      حرف ديروزِ نديده      حرف فردا و هميشه س

 

     صحبتِ سكوت سرد               آدماي توي قابِ

 

     حرف اين صورتك ها نيست        حرف اون ورِ نقاب

 

    حرف ترديدِ يه نسلِ      ميون رفتن و موندن

 

    بين خوابيدن تا ظهر            يا دم سحر پريدن

 

     يکي بايد بگه آخر من و تو كجاي كاريم

                             وسط يه راه روشن يا هنوزم توي غاريم

 

    يكي بايد بگه آخر چرا رنگ ما پريده

                            چرا با اين همه عينك هيچ كسي ما رو نديده

 

   تو بگو اگر كه حرفام        واسه تو شنيدني نيست

 

   منِ امروزُ نگاه كن     ديگه عكسام ديدني نيست

 

   حرف آخرُ نمي گم تا نگي خوابت پريده

                            هر كي رو ديوار گوشش آخرين حرفُ شنيده

 

               حرف ترديد يه نسلِ         ميونِ رفتن و موندن

 

               بين خوابيدنِ تا ظهر        يا دم سحر پريدن 

+ نوشته شده در  نهم آبان 1387ساعت 23:30  توسط نیما  | 

 

آقا این رقم های نجومی توی جمهوری اسلامی می شنویم ،مخ

واسمون نمی مونه .سوت سوت شدیم .دیگه نمی کشه!!!

 آقای جاسبی دمت گرم به نظر من نوش جونت یه پک ویسکی هم

روش.این مردم لمپن حقشونه که امثال تو و گنده تر از تو خونشون

رو توی شیشه کنن و حکومت کنن.

خدا پدر محمدرضا پهلوی رو بیامرزاد که اگه خودش و خانوادش

می دزدیدن ،اینقدر وطن پرست بودن که به کشور و مردمشون هم

می رسیدند.   اما الان تو این حکومت از در و دیوار دزد می باره!!!!

بی خود نبود این پالیزدار رو کردین تو حبس.فکر کنم داشت به جاهای

بدی می رسید.

تا وقتی دنبال هاله ی نور  و خرافات و چاه فلان و ....باشیم حقمونه.

داریم از گشنگی می میریم پولامون رو میریزن تو شکم حماس.سر

پناه نداریم ،این همه کارتن خواب داریم توی فلان کشور مسکن

می سازن. بابا دمتون گرم بزنید و ببیرید نوش جونتون.

 

          آه اگر آزادی سرودی می خواند......

 

 

+ نوشته شده در  سوم آبان 1387ساعت 14:15  توسط نیما  | 

 

  مژده  بده، مژده  بده،  یار پسندیده  مرا

       سایه ی  او گشتم  و او  برد به خورشید  مرا

 

  جان دل و دیده منم، گریه ی خندیده منم

                      یار پسندیده منم، یار پسندید مرا

 

  کعبه منم، قبله منم، سوی من آرید نماز

               کان صنم قبله نما خم شد و بوسید مرا

 

  پرتو دیدار خوشش تافته  در  دیده ی من

                  آینه در آینه شد : دیدمش و دید مرا

 

  آینه خورشید شود  پیش رخ  روشن او

                تاب نظر خواه و ببین کاینه تابید مرا

 

  گوهر گم بوده نگر تافته بر فرق فلک

                 گوهری خوب نظر آمد و سنجید مرا

 

  نور چو فواره زند بوسه  بر این باره  زند

            رشک سلیمان نگر و غیرت جمشید مرا

 

  هر سحر از کاخ کرم چون که فرو می نگرم

            بانگ لک الحمد رسد از مه و ناهید مرا

 

  چون سر زلفش نکشم سر ز هوای رخ  او

          باش که صد صبح دمد زین شب امید مرا

 

  پرتو بی پیرهنم ، جان رها  کرده  تنم

              تا نشوم سایه ی خود باز  نبینید مرا

 

                                           شهریور ۱۳۵۲

                                            هوشنگ ابتهاج (سایه)

 

 

+ نوشته شده در  بیست و ششم مهر 1387ساعت 17:10  توسط نیما  | 

 

  وقتی از قتل قناری گفتی

   دل پر ریخته ام  وحشت کرد.

  وقتی آواز درختان تبر خورده ی  باغ

     در فضا می پیچید

  از تو می پرسیدم:          به کجا باید رفت؟

                        -----------

    غمم از وحشت پوسیدن نیست

    غم من غربت تنهائی ها ست

 برگ بید است که با زمزمه ی  جاری باد

 تن به وارستن از ورطه ی هستی می داد

                     ------------

   یک نفر دارد فریاد زنان می گوید

           در قفس طوطی مرد و زبان سرخش

                            سر سبزش را بر باد سپرد

                    -------------

   من که روزی فریادم بی تشویش

      می توانست جهانی را آتش بزند

          در شب گیسوی تو

              گم شد از وحشت خویش

 

                                                   حمید مصدق

+ نوشته شده در  پانزدهم مهر 1387ساعت 20:5  توسط نیما  | 

 

این روز ها طبق معمول حال و هوای جنگ شده ولی این روز قدس و شبهای قدر ماه رمضان و

وضع معیشتی داغون مردم شور و شوقی باقی نگذاشته. کم کم این کش دادن و بزرگ نمایی جنگ

برای حکومت قصه قدیمی و از کار افتاده ای داره میشه. این روز ها یاد (ممدی نبودی) می افتم.

به راستی ممدی نبودی ببینی هم رزمهای جانبازت چه ظلم ها و چه رنج هایی رو تحمل می کنند.

ممدی نیستی هم وطن های شیمیایی شده ات رو ببینی که به سختی دارو های خودشون رو تهیه

می کنند وبا هر نفس ارزوی مرگ می کنند.ممدی نبودی همون سالها بعضی از هم سن و سالات و

هم سنگرات مثل خوردن یک خیار سر به نیست شدند.

آه ممدی کجایی که ببینی حتی پول خون تو وبرادرهای عزیزت نمی تونه کفاف زندگی پدر پیرت رو

بده. پدر صبورت رو حدود  ۱  ماه پیش دیدم شکسته تر از همیشه بود .

پدری که سه پسرش رو از دست داده . درود بر شرفت جهان آرای پیر مرد چه میهن پرستانی

تربیت کردی.محمد جهان ارا کجایی که بعد از فتح خرمشهر ارمان تو و هم پیمانانت به بیراهه رفت.

درود بر شرف تمام کسانی که در راه پاسداری از کیان این خاک پاک آریایی از جان خود گذشتند.

 

پاینده و جاوید ایران زمین

زنده باد آزادی

+ نوشته شده در  چهارم مهر 1387ساعت 22:40  توسط نیما  | 

 

از شرقي ترين منطقه تهران و از جاده اي كه عاقبت ما را به طوس خواهد برد حركت مي كنيم.

در نزديكي گورستان ارامنه ، (مسگر آباد ) توقف مي كنيم، در اينجا جمعيت زيادي گرد هم

آمده اند،از دور فكر مي كنيد دولت مهر ورز فروشگاه شهروند يا رفاه تاسيس كرده.نزديك كه

مي شويم در دستشان قاب عكس هائي ديده ميشود ، شاخه گلهائي بر روي زمين، باز هم

نزديك تر،چهره هاي تكيده و ماتم زده.كم  كم متوجه مي  شويم كه قبرستان است ،ولي

پس سنگ قبر ها كجاست؟ بله هم وطن 20 سال گذشته ولي مادر و پدر داغدار هنوز اشك

مي ريزند.نگاهي به قاب عكس مي كنم كه مادر به صورتش چسبانده است ، جواني نهايتا سي

ساله.در زير اين خروار ها خاك هزاران هزار جوان مثل او كه اكثرا متولدين دهه سي و چهل

خورشيدي بودند به زور خوابانده شده اند.

به جرم دگر انديشي ، به جرم عضويت در گروهك هاي غير قانوني به زعم رژيم،به جرم

ماركسيست بودن ،چپ بودن ،پخش اعلاميه فلان گروه و دسته .چه بهاي سنگيني داشت

براي ان دسته گلها و عزيزان بابا و مامان،مرگ پاسخي بود تلخ براي جسارت در ابراز عقيده

و جور ديگري فكر كردن. يك كينه توزي تمام عيار يك عقده بزرگ و يك سنگدلي مطلق

دست به دست هم در طول يك هفته هر كدام به مدت 3 دقيقه محاكمه ! و به دار آويخته

يا تيرباران شدند و در يك گور دسته جمعي دفن شدند.

آري اينجا گورستان غريب خاوران يا همان مسگر اباد خودمان است.خانواده ها هيچ گاه از

ابتدا اجازه نداشتند مراسمي براي عزيزانشان بگيرند چه رسد به اينكه بخواهند بناي يادبودي

سنگ مزاري و....بگذارند.حتي كساني كه محل دفن فرزندانشان را شناسائي كردند و

برايشان سنگي تعبيه كردند ،بيماراني رواني انها را شكستند.اگر عوامل طبيعي باعث پس

زدن خاك از روي پيكر پاك فرزندان اين مرز و بوم نمي شد و عكس هائي از

اين اجساد كه از مرز ها گذشت و رسوائي هر چه بيشتر عاملان شناخته شده اين جنايت

شوم شد ، نبود ، خانواده ها پس از بيست سال همچنان چشم  براه نازنينانشان بودند.

سرنوشت جوانان دهه هاي سي و چهل اينگونه رقم خورد ، يا به جبهه رفتند و از

كيان اين مملكت دفاع كردند كه تا سه سال اول با ارزش بود و ادامه دادن جنگ خود

حديث ديگري است و يا يك شبه به تيغ كين و شقاوت گرفتار شده وكشته شدند.

هشت سال براي جنگ نسخه پيچيدند، و حال پس از بيست سال براي آن طول درمان می گیرند.

اما نسل جديد صلح را فرياد مي زند ،و ياد كساني را كه جان فداي ارمان و خاك وطن

كردند گرامي خواهد داشت . اين واقعه كشتار 67 در تاريخ ايران خواهد ماند و مردم

فراموش نخواهند كرد و سياه دلان رسوا خواهند شد.

+ نوشته شده در  بیستم شهریور 1387ساعت 23:5  توسط نیما  | 

 

   یک جرعه ی می ز ملک کاووس به است

                    از تخت قباد و ملکت طوس به است

   هر  ناله  که  رندی  به  سحر گاه  زند

                    از  طاعت زاهدان  سالوس به است

 

    درود به روان پاکش

+ نوشته شده در  سیزدهم شهریور 1387ساعت 19:56  توسط نیما  | 

 

              كسي كه مي خواهد  ياد  بگيرد  روزي پرواز كند

                       بايد اول ايستادن ، راه رفتن ، دويدن ،

                   صعود كردن و رقصيدن  را  ياد   بگيرد.

    هيچ كس نمي تواند از همان ابتدا به ساكن اقدام به پرواز نمايد.

  

                                                                                       فردريك نيچه                                                        

 

+ نوشته شده در  هشتم شهریور 1387ساعت 14:35  توسط نیما  | 

 

تورج نگهبان شاعر " ترانه سرا "مبارز سیاسی" در سن

۷۶ سالگی رخ در نقاب خاک کشید. یادش گرامی باد.

==========================================

 

مدال طلای هادی ساعی بر تمام ایرانیان فرخنده و مبارک باد.

هادی جان سپاس از تو که دل میلیونها ایرانی را در داخل و

خارج از کشور شاد کردی وچشمان ما از برق طلایت اشک شوق

ریخت.

 

پاینده و جاوید ایران و ایرانی

+ نوشته شده در  یکم شهریور 1387ساعت 18:10  توسط نیما  | 

 

  به مناسبت فرا رسيدن كودتاي ننگين امريكائي 28 مرداد یادی از اسطوره ی  

  تاريخ سياسي  دو قرن اخير ايران آريائي میکنیم .      بی شک دکتر مصدق

  سياستمداري باهوش ودر وطن پرستی بی همتا بود.دولتش  دولت قانون بود.

  او پايبند به قانون اساسي مشروطه بود و اعتقاد داشت شاه نبايد در امور مملکت 

 دخالت كند. ننگ باد بر شيخكاني چون كاشاني که پشت او را خالی کردند و مردم 

ساده هرهري مذهب ان زمان به پيروي از ان شيخك درباري  دست از حمایت نخست

  وزير  محبوب خود كشيدند.مردمي كه در صبحي  ، يا مرگ يا مصدق سر مي دادند و 

در شب و فرداي آن روز مرگ بر مصدق گفتند. لباس شخصي ها و چماق به دستان

  ان روز به داد شاه فراري رسيدند،و با كمك امريكائي ها مردم ايران را در آن فرصت  

بزرگ تاريخي از دست يابي به يك دموکراسی بزرگ مانند انچه گاندی و نهرو 

  در شبه قاره هند بر پا كردند، باز داشتند. مصدق به تنهائی صنعت نفت ایران 

  را ملي اعلام كرد و دست استعمار را از اين سرمايه ملي كوتاه كرد.

ايشان طرفدار شجاع جدائي دين از حكومت بود ، ودر تمامي سخنان و كارهايش  

منافع وطنش بر هرچيز مقدم بود.شاه همواره حتي از نام مصدق در هراس بود ، به

 طوري كه وقتي مصدق فوت كرد برايش مجلسی هر چند کوچک  انچنان که در 

 شان اين بزرگ مرد باشد،برگزار نكردو اجازه ان را به دولت نداد.درود به شرافت و

  روان پاك دكتر محمد مصدق ،آن مرد فراموش نشدني ،آن عشق ابدي ، آن پيرمرد

 دوست داشتني و يار و همرزمش دكتر فاطمي.

 

شما دوستان هم لطفا نظر خود را در مورد دكتر مصدق براي من بنويسيد.      

 

پاينده و جاويد ايران زمين

+ نوشته شده در  بیست و هفتم مرداد 1387ساعت 16:2  توسط نیما  | 

پدرت چون گربه ي بالغي

                                     مي ناليد

 

و مادرت در انديشه ي درد  لذتناك  پايان بود

 

كه از ره گذر خويش

 

قنداقه ي خالي تو را

 

                            مي بايست

تا از دلقكي حقير

 

                           بينبارد  ،

 

و اي بسا به روياي  مادرانه ي منگوله يي

 

كه بر قبه ي شب كلاه تو مي خواست دوخت.

 

باري-

و حركت گاه واره

از اندام نالان پدرت آغاز شد .

 

گورستان پير

گرسنه بود ،

و درختان جوان

كودي مي جستند !-

ماجرا همه اين است

 

                                آري

 

                                       ور  نه

 

نوسان مردان و گاه واره ها

به جز بهانه يي

نيست.

اكنون جمجمه ات

                             عريان

 

بر آن همه تلاش و تكاپوي بي حاصل

 

فيلسوفانه

 

               لبخندي مي زند.

 

به حماقتي خنده مي زند كه تو

از وحشت مرگ

 

                         بدان تن در دادي:

به زيستن

 

با غلي بر پاي و

 

غلاده اي بر گردن

 

زمين

مرا و تو را  و اجداد ما را به بازي گرفته است.

 

و اكنون

 

به انتظار آن كه جاز شلخته ي اسرافيل آغاز شود

هيچ به از نيشخند زدن نيست.

 

اما من آن گاه نيز بنخواهم جنبيد

حتي به گونه ي حلاجان ،

چرا كه ميان تمامي ساز ها

سرنا  را  بسي ناخوش مي دارم .

 

 

 

 

 

پاينده و جاويد ايران زمين

درود بر احمد شاملو

 

 

 

+ نوشته شده در  چهاردهم مرداد 1387ساعت 21:4  توسط نیما  |